Tomek Wiszniewski - autor scenariusza i reżyser filmu: "Każdy z nas ma w sobie Borsuka i każdy z nas ma w sobie Vlado. Jeśli tak popatrzymy na ten film to oczywistym się stanie ze nie opowiadamy o tragedii Jugosławii, lecz przedstawiamy nas, nieszczęśników przełomu wieków. Boleje nad tragedią Bośniakow, bolą mnie doświadczenia Chorwatów czy samych Serbów - chorych na wojnę. Nie mam jednak prawa i nie chce wypowiadać się na ten temat.
Bo o czym traktuje ten film naprawdę - o dojmującej samotności czyli wyróżnikowi nas wszystkich - żyjących w pokoju i podczas wojny, nas bogatych i sytych, nas biednych i ubogich. Nie zrobiłem bowiem filmu o polityce tylko film o sercu. Czyli o czymś co jako organ wewnętrzny jest w zaniku. Poza tym, film ten pokazuje banalną tezę, którą z rana każdy sobie musi powtarzać - bez bliźniego nas nie ma. Tylko przez druga osobę stajemy się człowiekiem, prawdziwym człowiekiem. I tego uczy się Borsuk."